Taak van de overheid
Hoewel de overheid lange tijd heeft gepretendeerd neutraal te zijn in zake orgaandonatie is ze dat nooit geweest. Zij neemt stelling en spreekt een oordeel uit: orgaandonatie en –transplantatie is een wenselijke en zinvolle actie. Hieruit vloeit voort dat onze zichzelf neutraal noemende overheid forse geldbedragen uitgeeft aan eenzijdige voorlichtingscampagnes die ons op het verkeerde been zetten. Diezelfde ‘neutrale’ overheid weigert echter ook maar een cent uit te geven aan voorlichting die andere aspecten laat zien, zoals met name de Stichting Bezinning Orgaandonatie en het Forum Gezondheidszorg die al jaren naar voren brengen.
De overheid maakt de wetten, maar wat is de waarde van een wet die tot stand is gekomen op basis van een tunnelvisie van deskundigen die zichzelf beperken door wetenschappelijk eendimensionale interpretaties? Wat is de democratische waarde van een wet(gever) die dit accepteert als uitgangspunt voor beleid en geen kritiek wil ontvangen?
In een democratische samenleving is het niet de taak van de overheid in dit soort morele, ethische, levensbeschouwelijke, spirituele vraagstukken om ons voor te schrijven wanneer iemand dood is. Ook niet wat wenselijk is wat daarna met zijn/haar lichaam zou moeten gebeuren.
De wetgever heeft niet tot taak hierin regelend op te treden.
• Wetten hebben niet tot taak om meer beschikbare organen te bewerkstelligen aangezien deze uit stervende mensen gehaald worden, die dan gedegradeerd worden tot een voorwerp waar men naar behoeven onderdelen uit kan halen.
• Wetten hebben niet tot taak om ethische normen te stellen of voor te schrijven, noch m.b.t. orgaandonatie noch m.b.t. andere ethische en morele kwesties.
• Wetten hebben niet tot taak in ethische of morele kwesties het zelfbeschikkingsrecht van het unieke individu te beperken of buiten werking te stellen.
• Wetten hebben niet tot taak aan te geven of te beslissen wat op ethisch, moreel en levensbeschouwelijk gebied de norm is of wenselijk is.
• Wetten hebben niet tot taak om de innerlijke houding van mensen in dit soort vraagstukken te bepalen of te sturen, maar zijn bedoeld om de uiterlijke orde in de samenleving vloeiend te laten verlopen.
• Wetten hebben niet tot taak om in een democratische samenleving ethiek, moraal en levensbeschouwing te sturen of voor te schrijven.
• Wetten hebben niet alleen rekening te houden met de behoeften van mensen die een orgaan willen, maar ook met de bescherming van alle orgaandragers, dus met alle mensen, ook diegenen die aan het sterven zijn.
Welke taak dient de wetgever dan wel te hebben?
• Een wet creëren die orgaandonatie en –transplantatie mogelijk maakt voor diegenen wier waarheid het is dat dit een goede zaak is.
• Een wet creëren die alleen registratie voorschrijft voor diegenen die zich aangetrokken voelen en ervoor kiezen om in voorkomend geval orgaandonor te zijn; alle overigen worden niet geregistreerd.
• Een wet creëren die er borg voor staat dat degenen die andere waarheden hebben niet geschaad kúnnen worden in hun belangen.
• Een wet creëren die een positieve wilsbeschikking hanteert als uitgangspunt van orgaandonatie.
• Een wet creëren die er borg voor staat dat in de voorlichting omtrent orgaandonatie sprake is van volledige informatie en niet slechts van eenzijdige informatie om donoren te werven.
• Een wet creëren die erop gericht is de burger een serieuze en vrije keuze te laten maken.
• Een wet creëren die er rekening mee houdt dat mensen niet allemaal over dezelfde rijpheid beschikken om een keuze te kunnen maken.